Çocuğun kolunu kanadını kırmamak

Çocuğunuzun kendi ayakları üstünde durmasını desteklememiz lazım. Bağlı olmak ile bağımlı olmak arasında fark vardır. Çocuğunuz bugün size, yarın ise başkasına bağımlı olmasın. Her şeyi çocuk için yapmak, çocuğun denemesine, kendi başına öğrenmesine izin vermemek, çocuğun kolunu kanadını kırmaktır. Kolu kanadı kırılan çocuklar, bugün evde anne-babaya, yarın başkalarına muhtaç, bağımlı bir hayat sürerler.

Oysa biz çocuklarımızı hayata hazır bir şekilde yetiştirmeliyiz. Onları dışarıdaki dünyaya hazırlamak gibi bir görevimiz var. Zamanı geldiğinde kendi hayatını kurabilen, kendini tanıyan, ne istediğini bilen, istediklerini gerçekleştirmek için gerekli becerilere sahip, kendi kaynakları yetmediğinde gerektiğinde destek isteyen, gerektiğinde başkalarına destek veren ama kendi ayakları üstünde durmayı bilen insanlar…

Türkiye gibi daha geleneksel, toplulukçu değerlere sahip ülkelerde kişinin ailesiyle, sadece çekirdek ailesiyle değil, geniş ailesiyle de ilişkileri kuvvetlidir, kuvvetli olması beklenir. Aile üyeleri birbirlerinin esenliklerinden, ekonomik, fiziksel ve psikolojik iyiliklerinden sorumludur. Ve bu aile yapısı, kişinin yetişkinlikte bile evden ayrılıp gerçekten bağımsız bir birey olarak yaşamasını istemez, bunu teşvik etmez. Bireyselleşmeyi sevmez bu aile yapısı. Bu sebepledir ki, bizde çocukların ayakkabı bağlama, düğme ilikleme, giyinme, tuvaletini temizleme, kendi başına yıkanma, saç tarama, yemek ısıtma, hatta yeme gibi temel becerileri çok daha geç gelişir. İleriki yaşlarda da çocuk ödev-iş sorumluluğunu kendi yerine getiremeyen, sorunlarını çözemeyen, kendi başına hareket edemeyen, hatta ne istediğine bile kendi karar veremeyen biri olur.
Çocuğunuza kazandırabileceğiniz önemli özelliklerden biri budur, bağımsız yaşamayı becerebilen bir birey olma.
Çocuğunuzun gelişim düzeyine dikkat ederek, yapmasının çok güç olduğu beceriler için zorlamadan, kendi ayakları üstünde durmasını teşvik edin.

Çocuğunuza hayır diyebilmeyi öğretin. Koşulsuz itaat beklentisiyle büyütülen çocuklar, kendi iç değerlendirme sistemlerini geliştiremez. 

İyi anne-babalık çocuğun bağımlı büyümesini değil, kendi ayakları üzerinde duracak şekilde yaşına uygun becerileri geliştirerek yetişmesini desteklemelidir.
Ülkemizdeki hem ev hem de okul sisteminin çocuğa gelişmek için daha çok alan tanıması ve inisiyatif, sorumluluk vermesi gerekiyor.